چه طراح محصولی باشید که نمونههای اولیه را تکرار میکند یا یک مدیر خرید که گزینههای تولید را ارزیابی میکند، این مقاله به شما کمک میکند تفاوتهای بین چاپ FDM و SLA را مرتب کنید. شما به وضوح خواهید دید که کدام فرآیند با پروژه شما سازگاری بیشتری دارد.
FDM (Fused Deposition Modeling) با ذوب رشته ترموپلاستیک کار می کند و سپس آن را لایه به لایه رسوب می دهد تا قسمت شما شکل بگیرد. اصل ساده است، بنابراین مقیاس بندی آن آسان است و هزینه آن همیشه دوستانه بوده است. از آنجایی که هر لایه محکم با لایه بعدی متصل می شود، قطعات FDM می توانند استرس مکانیکی واقعی را تحمل کنند. آنها به راحتی از هم نمی پاشند.
قطعات پرینت سه بعدی FDM یک ویژگی ساختاری کلیدی دارند: استحکام آنها جهت دار است. آنها در جهت محور X و Y عملکرد خوبی دارند، اما در جهت محور Z نسبتا ضعیف تر هستند، زیرا این جایی است که لایه ها به یکدیگر متصل می شوند. بنابراین وقتی قطعات کاربردی میسازید، جهتگیری مدل شما بر روی پلتفرم ساخت مهمتر از آن چیزی است که بسیاری فکر میکنند.
SLA (Stereolithography) به زبان ساده، از لیزر UV یا منبع نور برای درمان انتخابی لایه به لایه رزین مایع استفاده می کند. از آنجایی که فرآیند پخت دقیقاً کنترل می شود، قطعات چاپ شده SLA دارای جزئیات سطح غنی و پرداخت صاف هستند. با همان هزینه، FDM به سادگی نمی تواند مقایسه کند. خطوط لایه به سختی قابل مشاهده هستند.
اما نقطه ضعف آن شکنندگی SLA است. اکثر رزین های استاندارد SLA سخت تر از ترموپلاستیک های FDM هستند، اما همچنین بسیار شکننده تر هستند. آنها همچنین تحت قرار گرفتن مداوم در معرض نور UV تخریب می شوند. بسیاری از افراد قطعات را در فضای باز یا کنار پنجره قرار می دهند و تنها در این صورت مشکل را کشف می کنند.
FDM از ترموپلاستیک استفاده می کند. SLA از رزین فوتوپلیمر استفاده می کند. این تفاوت اساسی تمام تفاوت هایی را که در استحکام، کیفیت سطح، هزینه و کاربردهای مناسب مشاهده می کنید، تعیین می کند. وقتی با این درک به خواندن ادامه دهید، بسیاری از انتخاب ها مشخص می شوند.
FDM و SLA فن آوری های چاپ رقیب هستند. آنها به سادگی ابزارهای مختلفی هستند که برای کارهای مختلف ساخته شده اند. موثرترین رویکرد استفاده از فرآیند چاپ سه بعدی مناسب در مرحله مناسب است.
عامل | FDM | SLA |
پرداخت سطح | متوسط، با پس پردازش بهبود می یابد | مستقیم از دستگاه عالی |
دقت ابعادی | ± 0.2 تا 0.5 میلی متر | ± 0.05 میلی متر یا بهتر |
گزینه های مواد | طیف گسترده ای از جمله نمرات مهندسی | رزین های تخصصی برای کاربردهای خاص |
استحکام مکانیکی | بالا، به خصوص با رشته های مهندسی | کم تا متوسط، مستعد شکنندگی |
هزینه در حجم | هزینه مواد و نیروی کار کمتر | بالاتر به دلیل هزینه رزین و پس از پردازش |
حجم ساخت | بزرگ، فلس خوب | در اکثر ماشین ها محدود است |
دوام UV | با ASA یا PETG خوب است | ضعیف با رزین های استاندارد |
بهترین برای | قطعات کاربردی، دسته های بزرگ، تکرار | جزئیات دقیق، مدل های ارائه، ریخته گری |
با نگاهی به کیفیت سطح به تنهایی، SLA در واقع بهتر است. این غیر قابل بحث است. قطعات با ظاهری نزدیک به قالب گیری تزریقی از پلت فرم ساخت جدا می شوند. جزئیات می توانند به اندازه 0.025 میلی متر باشند. برای مدل های نمایشگر رو به مشتری، الگوهای موم ریخته گری جواهرات یا هر چیزی که از نزدیک مورد بررسی قرار می گیرد، SLA انتخاب مناسبی است.
برای نمونههای اولیه کاربردی یا قطعات داخلی، چنین سطح بالایی در اکثر موارد غیر ضروری است. یک قطعه FDM که در ارتفاع لایه 0.1 میلیمتری چاپ میشود، پس از سنبادهزنی سبک و یک لایه پرایمر، میتواند با هزینه بسیار کم به استاندارد آماده نمایشگر برسد.
FDM به طور کلی می تواند تحمل 0.2 ± تا 0.5 میلی متر را بسته به هندسه و ماده حفظ کند. SLA می تواند 0.05 ± میلی متر یا حتی دقیق تر در اکثر قسمت ها دست یابد.
برای نمونه سازی، تحمل FDM کافی است. با این حال، اما در موارد زیر، تفاوت در دقت بسیار مهم می شود:
اگر پروژه شما تحت هر یک از دسته بندی های بالا قرار می گیرد، انتخاب SLA انتخاب عاقلانه ای خواهد بود.
FDM انتخاب مواد گسترده تری دارد. از PLA و PETG گرفته تا نایلون درجه مهندسی، کامپوزیت های فیبر کربن، TPU و مواد با دمای بالا مانند PEEK، می توانید دقیقاً رشته را بر اساس نیازهای مکانیکی خود مطابقت دهید.
رزین های SLA نیز مزایای مشخصی را به همراه دارند. گریدهای مهندسی می توانند از ABS یا پلی پروپیلن تقلید کنند. رزین های انعطاف پذیر می توانند به خواص لاستیک نزدیک شوند. رزین های ریخته گری می توانند به طور تمیز برای ریخته گری سرمایه گذاری شوند. رزین های زیست سازگار با استانداردهای نظارتی دستگاه های پزشکی مطابقت دارند.
رزین استاندارد SLA تحت نور UV تجزیه می شود. اگر قسمت شما از طریق پنجره، زیر نورهای بیرونی یا زیر نور مستقیم خورشید در معرض نور خورشید قرار گیرد، معمولاً پس از چند ماه زرد شده و شکننده می شود. برای استفاده های مستعد UV، انتخاب FDM با موادی مانند ASA انتخاب مطمئن تری است.
اگر فقط به هزینه مواد نگاه کنید، فیلامنت FDM در واقع بسیار ارزان تر از رزین SLA است. اما خود مواد تنها بخش کوچکی از هزینه کل است. علاوه بر هزینه مواد، هزینه های پنهان زیادی نیز وجود دارد:
برای اکثر پروژههای نمونهسازی کاربردی حساس به زمان، FDM به شما پول بیشتری میدهد. فقط زمانی باید حق بیمه SLA را بپردازید که تلورانس های سخت یا پرداخت با کیفیت بالا الزامات سختی هستند که نمی توان آنها را به خطر انداخت.
هر دو FDM و SLA نیاز به پس پردازش دارند، اما دردسرهای موجود بین این دو کاملاً متفاوت است.
برای آزمایش دوام در دمای بالا در اطراف موتورها، چاپ سه بعدی FDM می تواند از مواد مهندسی واقعی مانند نایلون یا رایانه شخصی برای تولید نمونه استفاده کند. شما می توانید آنها را مستقیماً روی وسایل نقلیه برای آزمایش جاده نصب کنید.
رزین های فوتوپلیمر استاندارد SLA برای تحمل گرمای زیاد مشکل دارند. آنها به راحتی تحت گرما نرم می شوند و تغییر شکل می دهند. اما اگر نمونه اولیه نیاز به بررسی صافی کانال های جریان داخلی داشته باشد یا به یک پنجره مشاهده شفاف نیاز داشته باشد، قطعات شفاف چاپ شده SLA بسیار واضح تر هستند. در عوض، شکاف های بین لایه ای FDM باعث نشت مایع می شود.
تقاضای صنعت جواهرات برای جزئیات دقیق، فناوری SLA را به اولین انتخاب تبدیل می کند. رزین فوتوپلیمر تحت لیزر به یک سطح بسیار صاف تبدیل می شود. نمونه های اولیه حلقه و آویز چاپ شده را می توان مستقیماً برای ریخته گری موم از دست رفته استفاده کرد. این باعث صرفه جویی در روند طولانی حکاکی واکس می شود. بافت های سطح میکرون نیز بسیار واضح هستند.
FDM همچنین می تواند مدل های مومی را لایه به لایه بسازد. اما خطوط لایه خیلی واضح هستند. پس از پردازش به تنهایی هزینه زیادی دارد. برای ساختارهای توخالی پیچیده، جزئیات بسیار محتمل است.
کارخانه ها اغلب به بلوک های موقعیت یابی با شکل نامنظم یا جک های مونتاژ نیاز دارند. چاپ سه بعدی FDM می تواند آنها را به سرعت با مواد مصرفی کم هزینه بسازد. اگر بشکنند احساس بدی نخواهید داشت. و موادی مانند PETG نیز در برابر غوطه ور شدن روغن برش مقاومت می کنند.
در مقایسه، رزین استاندارد چاپ شده توسط SLA دارای سختی کافی است. اما شکننده هم هست. وقتی پیچ را سفت می کنید ممکن است ترک بخورد. سایش مکرر گیره بسیار سریعتر از پلاستیک های مهندسی FDM است. برای این نوع جک با استفاده خشن، مقرون به صرفه بودن بالا نیست.
آزمایشگاه های دندانپزشکی هر روز به صورت دسته ای مدل های دندانی را برای ترموفرمینگ تولید می کنند. چاپ سه بعدی SLA در اینجا کاملاً غالب است. ضخامت لایه را می توان تا ده ها میکرون فشار داد. دقت سطح اکلوزال به طور مستقیم بر تناسب الاینر تأثیر می گذارد. و رزین تخصصی دارای گواهی های زیست سازگاری است.
خطوط لایه FDM حفره های ریزی ایجاد می کند که به راحتی خاک را به دام می اندازد. مواد همچنین نمی توانند به سطح ایمنی برای تماس داخل دهانی برسند. بنابراین حتی اگر مواد مصرفی ارزان هستند، FDM را نمی توان در فرآیند تصفیه نهایی استفاده کرد.
قبل از اینکه فایل طراحی خود را برای تامین کننده بفرستید، این پنج سوال را از خود بپرسید. پاسخ به اینکه آیا باید چاپ FDM یا SLA را انتخاب کنید طبیعتاً روشن خواهد شد.
اگر قطعه کاربردی است، نیاز به تحمل استرس دارد یا در شرایط واقعی کار می کند، FDM مناسب است. اگر قطعه برای بررسی بصری، بازرسی جزئیات یا ریخته گری باشد، SLA مناسب است.
اگر خریداران، مشتریان یا سرمایه گذاران آن را با دستان خود لمس کنند و بر اساس احساس و ظاهر قضاوت کنند، پس پرداخت سطح یک موضوع زیبایی نیست. یک الزام تجاری است. در این مورد، SLA را انتخاب کنید.
قبل از انتخاب فناوری چاپ سه بعدی، ابتدا قطعات مورد نیاز خود را با مواد موجود مطابقت دهید. FDM گزینه های عملکرد مکانیکی بیشتری را به شما ارائه می دهد. SLA دقت بالاتر و خواص ویژه ای مانند قابلیت ریخته گری و زیست سازگاری را به شما ارائه می دهد.
اگر مقدار بیش از 10 قطعه باشد، باید مزیت بازده دسته ای FDM و هزینه کمتر نیروی کار پس از پردازش هر قطعه را در نظر بگیرید. اگر یک دسته بسیار کوچک با الزامات تحمل محدود باشد، SLA ممکن است همچنان در ارزش کل هر پروژه مزیت داشته باشد.
یک نقل قول کامل دریافت کنید که هزینه های پس از پردازش، مواد و هزینه های حمل و نقل را مشخص می کند. قیمت هر قطعه SLA ممکن است پایین به نظر برسد، اما وقتی نیروی کار و مواد مصرفی را اضافه میکنید، هزینه کل اغلب به سرعت از FDM پیشی میگیرد. مقایسه فقط قیمت قطعات خالی این دو فناوری یک دام آسان برای افتادن در آن است.
فناوری Xunjie بیش از 10 سال تجربه پرینت سه بعدی دارد. ما مدتهاست بر ارائه خدمات چاپ FDM و SLA برای طراحان، مهندسان و تولیدکنندگان محصول تمرکز کردهایم.
ما تیم طراحی مدل حرفه ای خود را داریم. اگر مطمئن نیستید که کدام فناوری پرینت سه بعدی مناسب پروژه شماست، می توانید فایل های طراحی خود را برای ما ارسال کنید. به ما بگویید که قطعات باید چه عملکردهایی را انجام دهند. تیم ما تجزیه و تحلیل قابلیت چاپ رایگان را برای شما فراهم می کند. ما همچنین به شما یک نقل قول واضح و شفاف خواهیم داد.
1، قطعات چاپ شده FDM دارای خطوط لایه بسیار قابل مشاهده هستند. آیا برای داشتن یک سطح صاف باید از SLA استفاده کنم؟
نه لزوما. SLA در واقع آسان تر است برای رسیدن به یک احساس بدون خطوط لایه. اما مستقیماً از دستگاه کامل نیست. شما همچنان به شستشو و پخت ثانویه نیاز دارید. خطوط لایه سنگین یک ویژگی ذاتی FDM هستند، نه یک نقص. مدتی را به سمباده زدن، آستر و رنگ آمیزی اختصاص دهید. می توانید سطح زیبایی نیز داشته باشید.
2، برای اجزای پرینت سه بعدی که نیاز به چسباندن، رنگ آمیزی یا پرداخت سطحی دارند، کدام یک در پس پردازش آسان تر است، FDM یا SLA؟
SLA یک مزیت طبیعی در پرداخت سطح دارد. خطوط لایه به سختی قابل مشاهده هستند. یک سنباده سبک و می توانید مستقیماً رنگ را اسپری کنید. پیوند دادن نیز آسان است. خطوط لایه FDM نیاز به پر کردن و سنباده زدن دارند. در واقع تلاش بیشتری می خواهد. اما قطعات FDM چسبندگی بسیار خوبی با رنگ اکریلیک یا رنگ اسپری دارند. برای قطعات SLA، بهتر است قبل از رنگ آمیزی چربی زدایی کنید، در غیر این صورت رنگ به راحتی کنده می شود.
3، قطعات چاپ شده FDM یا SLA کدام دوام تر است؟
هر دو تغییر می کنند، اما به روش های مختلف. PLA معمولی به مرور زمان شکننده می شود. عملکرد آن نیز با جذب رطوبت کاهش می یابد. رزین استاندارد SLA، اگر به طور کامل پس از پخت یا برای مدت طولانی در معرض نور قرار نگیرد، به آرامی زرد شده و شکننده می شود. برخی حتی سطح چسبناکی پیدا می کنند. مواد با درجه مهندسی عملکرد بهتری دارند. اگر پروژه شما برای نمایش یا استفاده طولانی مدت است، از PETG یا ASA برای FDM و از رزین مقاوم در برابر آب و هوا برای SLA استفاده کنید. یک پوشش شفاف محافظ بمالید. این می تواند قطعات را کندتر کند.
4، آیا قطعات چاپ شده FDM می توانند الکتریسیته را هدایت کنند؟ اگر به محافظ ضد الکترومغناطیسی یا ضد الکتریسیته ساکن نیاز دارم، کدام فناوری چاپ مناسب تر است؟
قطعات معمولی چاپ شده FDM و SLA هر دو عایق هستند. اما در سمت FDM، رشته های PLA رسانای ویژه و ABS ضد الکتریسیته ساکن ظاهر شده اند. اگرچه مقاومت به سطح فلز نمی رسد، اما برای ساخت سینی های ضد الکتریسیته ساکن و ابزارسازی کافی هستند. SLA هنوز از نظر رزین های کاربردی در حال پیشرفت است. رزین رسانا نسبتا کمیاب است. کاربردهای آن هنوز محدود است. بنابراین اگر پروژه شما ساخت یک سینی انتقال تراشه یا یک وسیله ضد الکتریسیته ساکن است، فیلامنت های کاربردی آماده FDM راه حل آسان تری را ارائه می دهند.
5، من می خواهم ساختاری را چاپ کنم که خم می شود و باز می گردد. کدام یک انعطاف پذیرتر است، FDM یا SLA؟
برای FDM، قطعات چاپ شده با مواد TPU بسیار انعطاف پذیر هستند و خاصیت ارتجاعی زیادی دارند. نایلون نیز بازگشت خوبی دارد. چاپ لولاهای جدار نازک می تواند خمیدگی های مکرر زیادی را تحمل کند. رزین های انعطاف پذیر SLA و رزین های سخت نیز الاستیک هستند، اما پس از خم شدن مکرر تمایل به ترک خوردن دارند. مقاومت در برابر خستگی آنها هنوز نمی تواند با رشته های با چقرمگی بالا FDM مطابقت داشته باشد. اگر به یک قطعه کاربردی که اغلب خم می شود نیاز دارید، انتخاب چاپ FDM با مواد انعطاف پذیر یا نایلون دیواره نازک مناسب تر است.
ارسال به این منبع
بیانیه حفظ حریم خصوصی: حریم خصوصی شما برای ما بسیار مهم است. شرکت ما قول می دهد که اطلاعات شخصی شما را برای هرگونه مجوزهای صریح خود برای هرگونه گسترش فاش نکند.
اطلاعات بیشتری را پر کنید تا بتواند سریعتر با شما در تماس باشد
بیانیه حفظ حریم خصوصی: حریم خصوصی شما برای ما بسیار مهم است. شرکت ما قول می دهد که اطلاعات شخصی شما را برای هرگونه مجوزهای صریح خود برای هرگونه گسترش فاش نکند.
